Review: Isle of Raasay The Draam Review: rook en donker fruit gaan verrassend goed samen

Een jonge distilleerderij op een klein Schots eiland, een whisky gemaakt met behoorlijk verschillende soorten vaten. Isle of Raasay pakt het met The Draam een experiment aan waarin verschillende smaken bij elkaar komen in een fles single malt whisky. Maar is het ook een experiment dat bij jou past? Dat ontdek je in deze whisky review.

Wie Isle of Raasay The Draam nog niet direct herkent, hoeft zich overigens niet te schamen. De whisky kwam namelijk in 2021 op de markt als de Isle of Raasay Single Malt. Pas in 2025 kreeg de vaste whisky van de distilleerderij officieel de naam The Draam. Aan de whisky zelf veranderde daarbij niets.

Voor The Draam worden geturfde en ongeturfde spirits afzonderlijk gerijpt op drie verschillende soorten vaten: first fill ex-American Rye whiskeyvaten, vers Chinkapin-eiken en first fill Bordeaux rodewijnvaten. Samen zijn dat zes verschillende vaten die uiteindelijk bij elkaar worden gebracht als een soort puzzel van smaken. Tijd om te kijken of alle stukjes ook daadwerkelijk op hun plek vallen.

Nog voordat de kurk van de fles gaat, heeft The Draam eigenlijk al een streepje voor. Want dit is niet zomaar een standaard whiskyfles waar een ander etiket op is geplakt.

Het glas is voorzien van reliëf dat is geïnspireerd op de rotsen en fossielen van Raasay. De distilleerderij wil daarmee letterlijk een stukje van het ruige eiland in de fles verwerken. Dat klinkt misschien wat zwaar aangezet, maar het resultaat mag er zijn. De fles oogt modern, maar heeft door het reliëf tegelijkertijd iets ruws en natuurlijks. Precies passend bij een whisky die van een klein Hebridisch eiland komt.

Tussen alle redelijk vergelijkbare whiskyflessen in de kast herken je deze zonder moeite, tenzij je er nog meer Raasay flessen hebt staan, wantr dan moet je op de kleur van het etiket gaan letten.

Eenmaal in het glas komt het fruit behoorlijk snel naar voren. Denk daarbij niet aan een frisse appel die je zojuist uit de fruitschaal hebt gepakt. Het gaat eerder richting fruit dat een tijdje in de oven heeft gelegen.

Gebakken pruimen, rode appels en kersen komen als eerste voorbij. Daardoor begint The Draam behoorlijk fruitig en bijna sappig. Maar lang duurt het niet voordat er iets totaal anders om de hoek komt kijken.

Langzaam schuift er namelijk droge houtrook over het fruit heen. Geen enorme turfklap die alles wat daarvoor in het glas zat direct wegduwt, maar een duidelijk aanwezige rooklaag. Daarachter zit wat aardse vanille en zelfs iets mineraals. Master of Malt noemt vuursteen en dat is misschien wat lastig voor te stellen, maar denk aan iets droogs, stenigs en een tikje scherps.

Juist die combinatie maakt de neus interessant. Het ene moment zit je met je neus boven een schaal warm donker fruit, het volgende lijkt iemand een paar meter verderop een klein houtvuurtje te hebben aangestoken.

In de mond laat The Draam zijn rokerige kant wat duidelijker zien. De turfrook is fris en behoorlijk strak, maar opnieuw zonder dat hij de rest van de whisky overneemt.

Daaronder verschijnt donkere, zoete karamel. Dat zoete karakter krijgt gezelschap van moutige tonen die wat aan biscuit doen denken. Vervolgens komt het hout langzaam naar voren en wordt het geheel romiger. Een beetje peperige gerst zorgt ondertussen voor de nodige pit.

Dat werkt verrassend goed. Je krijgt namelijk niet simpelweg rook óf zoetigheid. Het ene moment proef je turf en hout, waarna de donkere karamel het geheel weer wat zachter maakt. Die combinatie zorgt ervoor dat The Draam ondanks zijn rokerige karakter behoorlijk toegankelijk blijft.

De afdronk doet daar nog een schepje bovenop. De rook neemt juist weer wat gas terug en blijft als een dun laagje hangen. Vervolgens komen gezouten noten, stevige butterscotch en zoet geroosterd eikenhout voorbij.

Vooral die combinatie van zout en zoet is lekker. Alsof je een handje gezouten noten pakt en er stiekem nog een blokje zachte karamel achteraan eet.

Isle of Raasay The Draam laat goed zien dat een licht geturfde whisky niet alleen maar om rook hoeft te draaien.

Het donkere fruit geeft hem vanaf de neus al iets vriendelijks, waarna houtrook, karamel, mout en peper het glas een stuk interessanter maken. Vooral de manier waarop het zoete en rokerige karakter elkaar afwisselen, werkt goed. Geen enorme turfhamer, maar ook zeker geen whisky waarbij je naar de rook moet zoeken.

Daarmee lijkt The Draam ons vooral interessant voor whiskydrinkers die wel eens richting geturfde whisky willen bewegen, maar niet direct het gevoel willen hebben dat ze een kampvuur hebben opgedronken. Tegelijkertijd zit er genoeg rook en kruidigheid in om hem ook voor de liefhebber interessant te houden.

En dan hebben we het nog niet eens gehad over die zes verschillende vat- en spiritcombinaties. Op papier klinkt dat misschien alsof iemand iets te enthousiast aan het experimenteren is geweest. In het glas blijkt er gelukkig behoorlijk veel logica achter te zitten.

+ Donker fruit en rook zijn mooi in balans

+ Genoeg karakter zonder een turfkanon te worden

+ Fraaie fles die direct opvalt

– Het minerale karakter zal niet iedereen direct aanspreken