Een avond vol Speyside whisky eindigt met een onverwachte bonusdram

Een whiskyproeverij met zes drams op het programma klinkt al niet verkeerd. Maar soms loopt een avond net even anders dan gepland. Bij de maandelijkse tasting bij Mitra Hoogezand staan deze keer uiteindelijk geen zes, maar acht Speyside whisky’s op tafel. En alsof dat nog niet genoeg is, duikt er aan het einde ook nog een negende, geheime fles op.

Het thema van de avond is Speyside. Een naam die bij veel whiskydrinkers onmiddellijk beelden oproept van fruitige, zachte en vaak sherry-gerijpte whisky’s. Maar klopt dat beeld eigenlijk wel?

Dat is dan ook ongeveer waar Wietze de avond begint. Zoals tijdens iedere tasting geeft hij tussen het proeven door achtergrond bij de distilleerderijen, de whisky’s en de regio. Ditmaal begint het verhaal alleen niet bij een fles, maar bij Speyside zelf. Want wat maakt een whisky nu eigenlijk typisch Speyside? Wietze is daar in gedoken en vertelt iedereen vol enthousiasme over de whiskyregio in Schotland. En al snel is het tijd voor de eerste dram van de avond.

De eerste denkbeeldige stop van de avond is Dufftown, een plaats waar de whiskydichtheid behoorlijk hoog ligt. Namen als The Balvenie en Mortlach mogen dit thuis niemen, maar geen van beide belandt deze avond in het eerste glas. Daarin zit namelijk The Singleton of Dufftown Andalucía Reserva.

Een toepasselijke aftrap, zeker gezien het warme weer buiten. De naam Andalucía doet al vermoeden dat deze Speysider een uitstapje richting Zuid-Europa heeft gemaakt. De whisky is gebotteld op 40 procent en vormt een vriendelijke binnenkomer voordat het serieuzere werk begint.

Daarna is het tijd voor een Tomintoul whisky die ook een zonnige finish heeft. De Caribbean Rum Cask Finish brengt een heel ander soort vat aan tafel en laat meteen zien waarom het gevaarlijk is om Speyside in één smaakprofiel te willen vangen.

Twee whisky’s onderweg en de avond begint zijn punt al te maken: dezelfde regio betekent bepaald niet automatisch hetzelfde glas.

De derde dram zorgt voor een ander soort gesprek. Ditmaal staat Berry Bros. & Rudd op tafel met een twaalf jaar oude Speyside single malt uit sherryvaten.

Alleen ontbreekt er iets belangrijks op het etiket: de naam van de distilleerderij. We hebben het namelijk over een secret Speyside whisky. Honing en rozijnen komen voorbij en de invloed van het sherryvat laat zich duidelijk merken.

Met de Speyburn 15 Year Old komt er weer een bekende distilleerderij op tafel. Deze single malt whisky heeft vijftien jaar achter de rug in Amerikaans en Spaans eikenhout. Dat levert opnieuw een ander profiel op, at merkbaar in de smaak valt bij de mensen. In de glazen worden onder meer chocolade, een klein pepertje en mout gevonden. Waar de vorige whisky duidelijk richting sherry ging, laat deze dram weer een ander gezicht van Speyside zien.

Na vier whisky’s is het tijd voor een pauze, waarin we Brink spreken over zijn tastings.

Hij vertelt dat dit al het tiende jaar is dat de tasting georganiseerd worden. In al die tijd heeft Brink een lijst bijgehouden met alle proeverijen en zijn notities erover.

De meest interessante tasting is voor Brink een horizontale proeverij, waarbij er binnen één merk gebleven wordt. Er is bijvoorbeeld een GlenAllachie tasting geweest en een Glen Scotia tasting. Brink heeft sowieso een zwak voor de whisky van Billy Walker.

Na de onderbreking staan er nog vier whisky’s klaar en de line-up wordt er niet bepaald eentoniger op. Glen Moray brengt met de Curiosity Rye Cask Finish een Speyside whisky die is gefinisht in voormalige rye whiskey-vaten. Daarna volgt Benriach Malting Season Third Edition, een botteling waarmee de distilleerderij teruggrijpt op het zelf mouten van gerst op de eigen traditionele moutvloer.

Vervolgens komt Longmorn The Distiller’s Choice voorbij. Longmorn is misschien niet de eerste naam waar iedere beginnende whiskydrinker aan denkt wanneer Speyside wordt genoemd, maar dat maakt hem tijdens een tasting juist leuk. Niet alleen de grote namen horen bij een regio en op een avond als deze krijgen ook de minder voor de hand liggende flessen hun moment.

Daarna wacht de krachtpatser van de avond. The GlenAllachie 10 Year Old Cask Strength Batch 13. En uit die distilleerderij verschijnt aan het einde van de avond nog een extra dram met een vleugje rook: een Meikle Tòir.

En daarmee krijgt de tasting vlak voor het einde nog een aardige draai. Speyside wordt vaak direct geassocieerd met fruit, honing, mout en sherry, maar de regio kan ook rook produceren. Meikle Tòir is de geturfde whisky die bij The GlenAllachie wordt gemaakt en zorgt ervoor dat de avond eindigt met precies dat element dat tot dan toe grotendeels ontbrak.

De volgende tasting bij Mitra Hoogezand staat alweer in de agenda en belooft een heel nieuw thema. Welke dat is, is nog even niet bekend. Ongetwijfeld komen er daarbij weer een paar mooie drams voorbij.