Wie Dispatch speelt met een lichte liefde voor
whiskey, merkt al snel dat er iets bijzonders gaande is. De game strooit
namelijk opvallend vaak met whiskey-referenties. Eerst gebeurt dat subtiel,
maar later wordt het steeds erger of moeten we zeggen leuker?
Een vroege kennismaking met whiskey
Al vroeg in de game zien we hoofdpersoon Robbert een drankje
drinken met Invisigal. Wat op het eerste gezicht een onschuldig mengsel lijkt,
blijkt een whiskycocktail te zijn. Even daarvoor is er ook al kort een fles
whiskey te zien, al ligt de nadruk daar nog nauwelijks op. Het voelt meer als
achtergronddecor dan als bewuste storytelling.
Hoe verder je speelt, hoe duidelijker het wordt
Maar schijn bedriegt. Hoe verder je in
Dispatch komt,
hoe vaker whiskey opduikt (één keer zelfs om te shotten!). Het is een terugkerend element dat langzaam doordringt
(of drinkt haha) en je kan er bijna niet aan ontkomen dat je op een gegeven
moment denkt: zouden de makers van een glaasje houden?
Een herkenbare fles voor de oplettende kijker
In het een na laatste hoofdstuk wordt het pas echt
interessant. Daar verschijnt een duidelijke placeholder van wat overduidelijk
een Blanton’s moet voorstellen. Tegelijkertijd wordt ook zichtbaar dat Robbert
steeds dieper in het glaasje kijkt.
Even later ligt hij onderuit op de grond,
samen met zijn hondje Beef, met de fles nog in de hand. Whiskey is hier geen
decorstuk meer, maar onderdeel van zijn verhaal. Hij heeft het op dat moment
lastig en lijkt zijn verdriet weg te drinken.
De koffie die geen koffie blijkt te zijn
Als je denkt alles gezien te hebben, heb je het mis. Want in het laatste hoofdstuk van Dispatch
gebeurt er pas echt iets grappigs. Een personage staat nonchalant koffie te
maken. Er lijkt niets aan de hand, totdat hij overal een scheutje whiskey in
doet. De fles lijkt duidelijk op een Jim Beam.
Met onschuldige ogen loopt hij naar de werkvloer en serveert
op deze manier twee mensen koffie. Een van hen is Robbert. Hij neemt een slok,
kijkt hem raar aan… en daarmee is alles gezegd.
Een game vol whiskey-knipogen
Dispatch blijkt daarmee een game vol knipogen naar whiskey. De
doorsnee speler merkt het misschien niet op, maar voor whiskeyliefhebbers zijn
het details die de game extra grappig maken, zeker op het einde.
Dus gamers onder ons: als je Dispatch op een dag aanraakt,
denk dan aan dit artikel!