Column: 'Mijn vader had altijd dezelfde fles Glenfiddich Single Malt voor de gasten'

Sinds kort staat The Beast in Me op Netflix. Een spannende serie waarin een kat-en-muisspel wordt vertolkt door Claire Danes en Matthew Rhys. Ergens in de show is er een scene die bij mij erg is bij gebleven en dat is als ze samen naar de fles grijpen. Ze besluiten samen whisky te drinken.

Zij heeft op een avond verdriet en besluit alleen een paar glazen whisky te drinken. Ineens staat hij aan haar deur. Hij kan ook wel een borrel gebruiken. En naarmate de avond vordert, vloeit er steeds meer godendrank. Is hij onder de indruk van haar whisky-keuze? Niet echt.

Want op een gegeven moment, neemt hij een slok, trekt een vies gezicht en zegt: ‘Voortaan koop ik de drank. Niet te zuipen.’ Zij lacht en vertelt over haar vader. Over die ene fles Glenfiddich Single Malt die altijd klaarstond voor gasten. En over hoe ze hem op een avond betrapte toen hij diezelfde fles bijvulde met goedkope whisky en een scheut leidingwater. ‘Mensen proeven het etiket,’ zou hij gezegd hebben.

De scène ontspoort niet. Ze zijn dronken, ja. En het is niet heel chique dat zij rechtstreeks de fles whisky aan haar mond zet. Maar wat ik mooi vind is dat het ook een sociale aangelegenheid wordt. Want voor het eerst praat zij over haar trauma en littekens in de serie. Dit gebeurt doordat hij ineens met haar meedrinkt en haar het gevoel geeft een luisterend oor te bieden.

Dus je denkt misschien naar een dronken scene te kijken, toch is er zoveel meer aan de hand.

De fles zelf lijkt overigens fakte te zijn, fictief. Wij hebben niet kunnen ontfutselen wat er op het label stond. Een Glenffidich was het in ieder geval niet. Is het erg? Nee hoor, whisky hoeft in een serie niet altijd product placement te zijn.

Wat ik gewoon mooi vind, is dat zo’n nieuwe serie alcohol gewoon gebruikt zonder moralistisch vingertje. Sterker nog, whisky komt meerdere keren terug in de show. Chapeau.

Want weet je waar ik tegenwoordig een beetje jeuk van krijg? Als ik voor de ontspanning naar de bioscoop ga en meteen een reclame voor mijn snoet krijg met de vraag of ik wist je dat je van alcohol 7 vormen van kanker kunt krijgen.

Dat belerende. Om te janken.

Wat is de volgende stap? Dat alcohol langzaam verdwijnt uit films en series? Dat whisky wordt weggeretoucheerd, net als sigaretten vroeger? Alsof het niet bestaat. Worden we geleerd dat alles slecht voor je is?

Natuurlijk is drinken met belangrijk. Natuurlijk is alcohol geen oplossing. Maar het volledig wegpoetsen uit verhalen is ook onzin. Whisky is cultuur. Natuurlijk, soms slaan mensen door, maar lang niet altijd.

En als we er gewoon van genieten met mate is er niets aan de hand.

Meer weten over whisky in tv-series? Bekijk dan ons overzicht.

Oh en The Beast in me? Een aanrader. Wat een glansrol van Matthew Rhys!