Na meer dan acht jaar moet Erik Poutsma met Cromlech Whisky zijn
huidige distilleerderij verlaten. De distilleerderij in Havelte waarin hij nu
zijn whisky maakt, moet
plaats maken voor woningbouw. Gelukkig heeft hij al een nieuwe stek en die ligt
vlakbij: op
ongeveer 1500 meter afstand wacht een oude voetbalkantine in Havelterberg op de
eerste spirit die gestookt
gaat worden.
In die oude kantine krijgt Drumlin niet alleen
een compleet eigen gebouw, maar ook een akker naast de distilleerderij. Toch
moet vooral één ding níét veranderen: de whisky. We spraken met Erik Poutsma
over de verhuizing, zijn vaten, mogelijke nieuwe releases en een opvallende verhuis-sale.
Je gaat in november over. Wat mogen wij
verwachten als we in december binnenlopen?
Als je in december binnenloopt zul je het
volledige proces van de distilleerderij in één oogopslag zien. In de
productieruimte zit dankzij de voetbalkantine ook een volwaardige bar, die de perfecte setting creëert om lekker te
gaan zitten en het productieproces in volle gang te aanschouwen. En uiteraard
kun je aan diezelfde bar de Cromlech whiskies en andere distillaten proeven.
De dichtstbijzijnde buren zitten 100 meter
verderop, dus ik
zit echt helemaal
in de vrije natuur. In de zomer kunnen we daar natuurlijk heel veel leuke
dingen mee doen: even
buiten zitten met een klein glaasje whisky in de hand, genietend van de zachte avondlucht.
Ik wil de eerste stook, de eerste resultaten,
al snel na de verhuizing
hebben. Voor de kerst moet de eerste spirit gestookt zijn.
Ga je in je proces iets veranderen?
Nee, het belangrijkste van alles is dat er in
mijn proces niets verandert,
maar ook helemaal niets. Het productieproces wat ik hanteer is het meest kenmerkende aan mijn
distilleerderij en product, en wordt daarom ook letterlijk 1 op 1 overgenomen.
Er wordt niets gedaan aan procesverbetering of efficiëntieverbetering zodat ik
precies hetzelfde resultaat behoud als ik nu heb.
Jouw whisky’s, en vooral de speciale
edities, draaien vaak om de plek. Heb je al ideeën om iets met de nieuwe
locatie te gaan doen?
Ja en nee. Ik ben daar nog niet zo heel erg
mee bezig. Momenteel ben
ik gefocust op de korte termijn plannen, en daarmee bedoel ik dus de verhuizing
goed laten verlopen en de eerste werkzaamheden vóór het einde van het jaar van
start te laten gaan.
Eén
van de dingen waar ik wel aan denk is dat ik daar zo midden in de natuur zit
dat ik daar graag iets creatiefs mee wil doen. Whiskies opgedragen aan de flora
en fauna van het Drentse land. We zitten daar midden in de plek waar dassen,
reetjes en zelfs wolven voorkomen. Wie weet kan ik wel whiskies maken die ik
opdraag aan deze prachtige natuur.
Je hebt straks ook de ruimte buiten de
distilleerderij. Heb je daar nog plannen mee waar whiskyliefhebbers van willen
weten?
De akker is het voormalig voetbalveld en ligt pal naast de
distilleerderij. Daar kun je de gerst zien groeien waar volgend jaar whisky van
wordt gemaakt, en
de moutmachine staat naast die akker. Dus zowel buiten als binnen de distilleerderij kun je in
één oogopslag letterlijk het hele proces waarnemen.
We kennen de slogan
van korrel tot borrel. Bij mij zie je die slogan werkelijk tot leven komen. Je kunt de
korrels aanwijzen die uiteindelijk als whisky in de flessen terecht zullen komen. En dat terwijl je al een borrel drinkt.
Je vertelde dat het proces hetzelfde
blijft. Maar je hebt natuurlijk wel een enorme investering voor de
distilleerderij. Wat betekent dat voor je whisky?
Voor de whisky zelf betekent het hopelijk niet
al te vreselijk veel. Ik probeer het allemaal zo minimaal mogelijk te houden.
Deze verhuizing is er niet op gericht om de distilleerderij groter te maken, of
beter, of mooier, of op capaciteitsuitbreiding. Het zit er allemaal niet in. Ik
ga alleen maar verhuizen en daar
blijft het in principe bij.
Met als doel om de kwaliteit van mijn whisky en het productieproces
precies hetzelfde te kunnen houden, want dat is echt belangrijk voor me.
Ik ben 8 jaar bezig geweest om de whisky te krijgen zoals hij nu is en ik ben er zo trots op
als een aap met jongen. Dus dat wil ik wel heel graag zo houden.
Niet alles kan mee naar de nieuwe locatie.
De vaten bijvoorbeeld. Hoe ga je dat oplossen?
Dat is wel het grote pijnpunt, het
hoofdpijndossier. De opslag van de vaten zoals ik die nu heb, kan hier
natuurlijk ook niet blijven: 'Ik lig er echt wakker van'.
De vaten liggen op dit moment in 20-voets
containers opgeslagen. Die kan ik daar niet kwijt op de nieuwe locatie, want
dan staan ze in de zon, in de buitenlucht. Dat is niet goed voor het
rijpingsproces, dus ik moet een andere manier vinden, een andere locatie, om
mijn rijpende vaten whisky op te slaan. Wat daar precies de oplossing in gaat
zijn, daar zijn wel wat gedachten over, maar het definitieve ei is nog niet
gelegd.
Naast de vaten heb je natuurlijk ook nog
behoorlijk wat flessen die mee moeten
Ik heb heel veel gebottelde flessen
klaarstaan. Dat zijn
flessen whisky, rum en gin, en die flessen hebben opslagruimte nodig en
wegen ook allemaal nogal wat.
Om heel eerlijk te zijn: ik wil gewoon niet al
die flessen nog een keer in de hand moeten pakken om ze ergens anders naartoe
te brengen. Dus eigenlijk is het mijn bedoeling om nog zoveel mogelijk van die flessen te verkopen.
Voor bijna alle whisky’s, en de rum en de gin,
staat er een actie in de
planning. Een soort Albert Heijn ‘mix-‘n’-match actie: de 2e fles voor
de helft van de prijs. Als je twee flessen koopt krijg je keurig netjes een
certificaat opgestuurd waarop precies staat wat jij gekocht hebt en wanneer je
dat op kunt komen halen. Maar als je vier flessen of meer koopt, dan stuur ik ze op zonder verzendkosten.
Je wilt mensen die in december naar de
nieuwe distilleerderij komen ook nog iets meegeven?
Als ik eenmaal gevestigd ben op de nieuwe
locatie, krijgen mensen die in
december een fles komen kopen of afhalen een kleine kerstsurprise van
mij. Ik kan nog niet helemaal verklappen wat het wordt, maar het zal zeker distilleerderij gerelateerd zijn.
Tot slot: is er nog iets wat je wilt delen
met de lezer wat ze nu nog niet weten?
Tot nu toe heb ik er altijd mijn motto van
gemaakt: ik stuur mijn whisky’s niet op, want ik wil dat mijn klanten hier
komen. Ik wil ze laten zien waar hun whisky vandaan komt, waar hun whisky
gemaakt wordt en waarom de kwaliteit van die whisky is wat die is.
Maar
waar sommige mensen graag gebruik maken van de trip en daar juist complete
vakantieweekenden van maken, vinden een heleboel mensen
het niet ideaal om
helemaal naar Drenthe te moeten rijden om een fles whisky op te halen.
Dus ik zit er nu over te denken om vanaf 2027
toch ook whisky te gaan versturen. Dat is voor mij een hele grote stap, want ik neem daarbij
afstand van het feit dat ik mijn klanten even in de ogen kan kijken. Ik overweeg dat nu toch, omdat
ik hoop dat het smaakprofiel van mijn Cromlech whisky zichzelf inmiddels
bewezen heeft op de Nederlandse markt en dat het verhaal: ‘Wat maakt Cromlech
nou Cromlech?’ zichzelf vertelt.
Het
geeft ook de mogelijkheid Cromlech whisky via geïnteresseerde slijters te
verkopen.