Barrel Tea bedenker Henri Koekkoek over whisky: 'Geen drank ter wereld heeft zulke verhalen'

Sinds kort is er houtthee op de markt. Een thee die geen alcohol bevat maar wél de geur en smaak heeft. Hoe dat precies zit, vragen we aan de bedenker en maker Henri Koekkoek (29). Hij vond de geur van whisky altijd al heerlijk, maar kan de de godendrank niet altijd goed aan. ‘Ik ben eigenlijk een doetje, ik vind het gewoon te sterk,’ vertelt hij lachend.

Daarmee klinkt het bijna als het een verhaal van een jongeman die dol is op whisky, maar niet goed tegen de alcohol kan en dus zelf maar aan de slag is gegaan om een betere variant te maken die hij wél aan kan. 'Bijna wel,' beaamt Henri. Al schuilt er veel meer achter. 'Ik vind de geur geweldig en de verschillende smaken die er zijn. Het is me alleen echt te sterk. Maar het product whisky en de historie van het distilleren, dat is super!'

Met zijn barrel tea, oftewel houtthee, hoopt hij mensen voor zich te winnen die normaal van whisky of andere pure sterke drank houden (er zijn namelijk nog drie smaken), maar op dat moment geen zin hebben in alcohol. 'Vaak zijn het mensen die gewoon 's avonds na een werkdag nog iets willen drinken, maar niet altijd een whisky of een biertje willen.' Dan biedt zijn houtthee uitkomst. 'Het is een stoere thee.'

Het wordt snel duidelijk dat Henri houdt van geschiedenis, verhalen en mythologie. Verder was het voor hem belangrijk om een authentiek product te lanceren. Hoewel Henri beseft dat het wennen is voor mensen dat er houtsnippers in een zakje zitten en de drank warm geserveerd wordt, merkt hij dat zijn verhaal toch aanspreekt.
'Je hebt allerlei soorten alcoholvrije sterke dranken. Er zijn bedrijven die producten op de markt zetten, wat echt heel knap gemaakt is. Maar deze moet je nog wel mixen met iets anders,' legt hij uit.

Dan vervolgt hij: 'Het is ook moeilijk, want je komt gewoon niet aan die geschiedenis en de authenticiteit van échte whisky.' Barrel Tea is weliswaar geen alcoholvrije whisky, maar het is gemaakt van de vaten waar de drank in heeft gezeten; wat zowel de geur, kleur en smaak afgeeft, maar dan in mildere vorm. 'Bij het openen van de folie rond het zakje komt de sterke geur je tegemoet, deze wordt gelukkig wel wat milder in de thee,' legt Henri met een grote glimlach uit.

Omdat hij dol is op hoe goed merken soms neergezet worden – zo is hij altijd een beetje fan geweest van het merk Nike en tevens de naam van een Griekse God- heeft hij nog gespeeld om het verhaal van Barrel Tea groter op te zetten.

'Het is niet zeker, maar waarschijnlijk is het eiken vat uitgevonden door de Kelten en daarna overgenomen door de Galliërs en verspreid door de Romeinen. Maar de Kelten hadden ook een Keltische God voor hun vaten van en daar heb ik ook wel over nagedacht, maar het was een veel te moeilijke naam.'

Als we hem vragen wat die naam is, moet hij lachen. Hij weet het oprecht niet meer. Te moeilijk. En dus is er gekozen voor Barrel Tea, om het iets makkelijker is en ook om mensen eigenlijk in één keer uit te leggen wat de nieuwe thee is: houtthee afkomstig van vaten (snippers).

De liefde voor hout gaat ver terug naar de kinderjaren van Henri. Hij moet zo’n tien jaar oud zijn geweest. 'Daar ben ik een beetje naartoe gegroeid. Maar ook de bewerkbaarheid van hout, spreekt me aan. Het is liefelijk. Je verbrandt nooit je handen eraan, wat je wel met ijzer hebt. Je kan het nooit op je vingers krijgen – nou ja het kan wel pijn doen, maar met steen is dat toch anders.' Henri heeft uiteindelijk de opleiding houttechnologie afgerond en noemt zich sindsdien een echte houtman.

Hout mag dan lieflijk zijn, toch was het niet heel makkelijk om meteen houtthee te lanceren. Zo’n drie jaar geleden had Henri ineens dit idee. Tijdens zijn studie kwam hij er al achter hoe enorm divers hout kan zijn. En toen hij het verhaal hoorde bij een distilleerderij dat een whisky tot wel 60 procent zijn smaak te danken heeft aan het vat, begon de fascinatie. Wat komt er nu precies vrij in kokend water? Zijn opleiding als achtergrond heeft hem daar enorm bij geholpen.

Hij is bezig gegaan met chromatografie in een laboratorium. 'Dan selecteer je de soort van de moleculen en die ga je met elkaar vergelijken. Dus je pakt die van een whisky en onderzoekt wat daarvan de inhoudsstoffen zijn. Dan pak je thee en doe je hetzelfde.' De uitkomst vond Henri heel grappig: 'Dan hou je die twee bestanden naast elkaar en dan zie je wat de extractie is van die snippers en wat de extracties zijn bij de whisky.' Wat bleek? 'Er kwam uit dat gewoon exact dezelfde stoffen vrijkomen, maar dan in een veel lagere dosis.' Een betere uitkomst had hij niet durven dromen!

En zo is hij een paar jaar bezig geweest om zijn thee te ontwikkelen, waarbij de smaak daarna niet meteen op orde was. Soms is hij tussendoor weleens gestopt, omdat niet alles liep zoals hij wilde. 'In het begin bijvoorbeeld heb ik geprobeerd om thee te maken met andere houtsoorten. Maar dan liep ik vast. Soms gaf het een slechte geur af of was het niet lekker.' Ook heeft hij nog een speciale kneuzing techniek bedacht om het hout extra smaak en kleur te kunnen geven aan de thee.

Dit deed hij veelal in zijn eentje. Hij heeft zo min mogelijk gedeeld met familie en vrienden. Veel mensen wisten tot voor kort niet eens dat Henri hiermee bezig was. Hij moet lachen en noemt zichzelf wat dat betreft een beetje een einzelgänger. Bovendien noemt hij de mening van zijn directe naasten 'nutteloos'. 'Ze geven toch altijd een positievere mening, omdat ze je kennen.' In plaats daarvan is Henri via diverse fora en andere kanalen een onderzoek gaan houden onder zo’n dertig onbekende mensen. Dat heeft uiteindelijk geleid tot het resultaat van vandaag de dag. 'Het is prachtig om te zien hoe bereid mensen zijn om je te helpen,' glundert hij.

'Toen het product uiteindelijk goed was, begon de zoektocht naar de juiste fabrikanten van zakjes, folie met daarbij de juiste uitstraling en meer van dit soort dingen. Je hebt maar één kans om het product te lanceren.'

De ontvangst is momenteel erg goed. Een jaar geleden had Henri niet durven dromen dat hij hier al zou staan. Toch reikt zijn ambitie verder. Zo wil hij graag nog een kartonnen hervulling op de markt brengen met 25 zakjes, zodat Barrel Tea iets goedkoper wordt voor mensen die vaak thee drinken. En ook zit hij eraan te denken smaken te gaan toevoegen, zoals een peated versie en een Calvados.

En hoewel hij over vijf jaar ervan droomt om in allerlei slijterijen te liggen, benadrukt Henri dat hij nu al heel blij is als mensen tegen hem zeggen dat het een goed idee is, dat de thee er mooi uitziet of dat het lekker smaakt. 'Ik hoop gewoon ooit een keer een slijterij binnen te stappen waar ik nooit van gehoord heb en dat daar dan een blikje thee ligt. Dat is uiteindelijk wat ik echt geweldig zou vinden, als het product voor zichzelf gaat spreken.'

Houd Whisky Monkeys vandaag goed in de gaten, want later vandaag maak je kans om deze te gekke thee te winnen! Houd onze prijsvragen dus goed in de gaten!

Favoriete whisky: Elke whisky met een goed verhaal
Aantal glaasjes whisky per week: 0-1
Leukste fles whisky in bezit: Glenalmond
Duurste whisky ooit gedronken: geen idee.
Whiskyland om in de gaten te houden: 'Phoe, ik zie dat Nederland ook goed bezig is!'
Whisky die je zelf had willen bedenken: 'Jack Daniel’s. Iedere leek kent dat merk.'
Smerigste whisky ooit gedronken: Johnnie Walker.