Het spontane bezoek aan Glenmorangie dat uitgroeide tot een whiskyavontuur

Sommige distilleerderijbezoeken plan je zorgvuldig en vaak lang van tevoren. Dit bezoek hoort niet in dat rijtje thuis. Als Whisky Monkey op motortrip door Schotland is een spontane rit van 165 mijl (265 kilometer) door de Highlands pittig, maar o, zo de moeite waard. Naast genieten van prachtige wegen en adembenemende vergezichten, hield ons onderweg eigenlijk maar één vraag bezig: komen we nog op tijd aan?

Onze bestemming werd vandaag spontaan verlegd naar Glenmorangie Distillery. De distilleerderij is een van de bekendere van Schotland en als je toch 'in de buurt' bent, kun je net zo goed even langs gaan.

Zoals bij de meeste distillery bezoeken kom je niet alleen voor de whisky. Je leert het verhaal achter de distilleerderij kennen. Waarom de stills staan waar ze staan, waarom de whisky smaakt zoals hij smaakt. Waar begon het verhaal van Glenmorangie?

Het verhaal van Glenmorangie begint in 1843, wanneer William Matheson en zijn vrouw Anne een distilleerderij bouwen in de Schotse Highlands. Hij kocht twee tweedehands gin stills en rustte er zijn distilleerderij mee uit, terwijl het uitzicht over de Dornoch Firth de basis legde voor wat zou uitgroeien tot een van ’s werelds beroemdste producenten van Scotch whisky.

De naam Glenmorangie is afgeleid van de Gaelische woorden ‘gleann mor na sìth’, wat ‘vallei van rust’ betekent. Tegenwoordig produceert Glenmorangie zo’n 6 tot 7 miljoen liter spirit per jaar, verkrijgbaar in meer dan 100 landen wereldwijd.

Onze motortocht begint ver ten zuiden bij Loch Leven, beroemd om zijn forelvissen, en voert ons dwars door Tayside de Highlands in. A-wegen maken plaats voor lege trajecten door Cairngorm, terwijl het weer bijna elk uur omslaat. Het slotstuk: de laatste mijlen over fantastische, vloeiende wegen ten noorden van Inverness richting Tain.

We komen behoorlijk laat aan, maar worden hartelijk onthaald door Maisie, een van de dames van het bezoekerscentrum. Omdat onze tijd beperkt is, gaan we meteen door naar het stillhouse. De koperen stills van Glenmorangie zijn de hoogste van Schotland; hun nekken reiken 5,14 meter hoog, ongeveer de lengte van een volwassen giraffe, vandaar dat de giraffe het onofficiële symbool van de distilleerderij is.

De stills zijn oorspronkelijk geïnspireerd op oude gin stills die in de 19e eeuw zijn gekocht, en hun hoogte zorgt ervoor dat tijdens de distillatie alleen de lichtste dampen de top bereiken. Dat levert Glenmorangie’s elegante, fruitige en verfijnde huisstijl op. Tussen deze reuzen staan en lopen is indrukwekkend.

Volgende halte: een warehouse. En niet zomaar één: we gaan linea recta naar Warehouse No. 3. Dit warehouse bij de Glenmorangie Distillery is een van de meest legendarische rijpingsmagazijnen van de distilleerderij en heeft onder Glenmorangie-liefhebbers een bijna cultstatus. Het geldt als het oudst bewaard gebleven 19e-eeuwse warehouse op het terrein.

Er wordt gezegd dat hier een deel van de allereerste Glenmorangie single malt heeft gerijpt, kort na de oprichting in 1843. In tegenstelling tot moderne rekmagazijnen is dit een traditionele dunnage warehouse met zandstenen muren, aarden vloeren en zware eiken balken. Die omstandigheden zorgen voor een koele, vochtige en relatief stabiele rijpingsomgeving.

Een belangrijk deel van de reputatie komt ook door de ligging nabij de kustlijn van de Dornoch Firth. Men vermoedt dat de zilte zeelucht de rijping beïnvloedt en whisky’s uit dit warehouse een subtiel ander profiel geeft. Tussen de vaten doorlopen en de angels’ share inademen geeft ons het gevoel mee te reizen met de langzame transformatie van spirit naar single malt.

Fun fact: Warehouse No. 3 was oorspronkelijk een koeienstal.

Nog iets dat opvalt wanneer je over het terrein loopt: de kleur oranje. In het bezoekerscentrum, de shop en talloze details, van merchandising tot signage, duikt de kleur overal op.

Volgens Glenmorangie weerspiegelt die oranje kleur het karakter van de whisky zelf: helder, warm en fruitig. Tegelijk staat het voor de aroma’s die je vaak in Glenmorangie vindt, zoals sinaasappelschil, honing, citrus en zachte kruiden.

We sluiten onze tour af in de winkel, waar we een fles Glenmorangie Harrison Ford Limited Edition kopen. Die is voor een toekomstige review: hou onze site dus goed in de gaten. Harrison Ford beoordeelde deze whisky zelf met de woorden: ‘It’s very nice’, maar voorlopig citeren we hem graag als Han Solo uit Star Wars: ‘Never tell me the odds!’

Met speciale dank aan Maisie, Venetia en Kathryn, die deze tour mogelijk én onvergetelijk maakten.