Sfeerverslag: volop whiskyverrassingen tijdens Whisky Event Eindhoven 2026

Afgelopen zaterdag streek de 15e editie van Whisky Event Eindhoven neer in het Klokgebouw. Een avond vol bekende gezichten, verrassende bottelingen en genoeg rook, sherry en eigenzinnige whisky om ons proefglas flink aan het werk te zetten. Tijd voor een rondje door Eindhoven.

Het Whisky Event Eindhoven vindt plaats in het Klokgebouw, pal tegenover station Strijp-S en wordt door Van der Heijden Wijn en Gidestilleerd georganiseerd. Daarmee is het festival uitstekend bereikbaar zonder auto. Ook op de fiets of te voet weten bezoekers de karakteristieke locatie gemakkelijk te vinden.

Het festival duurt één dag en is verdeeld over een middagsessie van 13:00 tot 16:30 en een avondsessie van 18:30 tot 22:00 uur. Bij het ticket horen een aantal muntjes en wie meer wil proeven kan extra muntjes kopen voor 1 euro per stuk.

Toch hoeft dat niet per se: behoorlijk veel whisky’s zijn zonder extra muntjes te proeven. Bij binnenkomst krijg je daarnaast een pen, festivalboekje en natuurlijk een proefglas voor al het lekkers dat er te vinden is.

Dat festivalboekje blijkt geen overbodige luxe. Met zoveel stands en flessen is even oriënteren verstandig, dus beginnen we de avondsessie met een korte blik op het aanbod. Verspreid door de zaal staan bovendien gratis water en stukjes brood klaar. Geen onbelangrijk detail tijdens een avond waarop er zoveel te ontdekken valt.

Whisky Event Eindhoven is kleiner dan sommige festivals in de grote steden, maar heel rustig is het niet. Het Klokgebouw vult zich bij de opening heel snel met geroezemoes, enthousiaste gesprekken en rijen flessen. Er lopen doorgewinterde whiskyliefhebbers rond, maar net zo goed bezoekers die hun eerste stappen in de whiskywereld zetten. Er is tenslotte voor iedereen wat te vinden.

We maken als eerste een stop bij de Ierse whisky. Daar zien we verschillende bekenden van vorig jaar terug, waaronder Hinch, Blackwater, McConnell’s en Clonakilty. Niet overal staan nieuwe expressies, maar Two Stacks weet opnieuw de aandacht te trekken. Deze onafhankelijke bottelaar uit Noord-Ierland maakt op het etiket opvallend duidelijk hoe de whisky is opgebouwd, bijvoorbeeld welke componenten er precies in een blend zitten.

Ook Titanic Whiskey uit Belfast staat op tafel. De 5 jaar oude Single Pot Still, gebotteld op 46% alcohol by volume ABV, is ook aanwezig. Deze spirit wordt door de jonge distilleerderij elders ingekocht; in het document wordt Teeling als mogelijkheid genoemd, maar dat is niet bevestigd.

Meer indruk dan de Titanic whisky maakt Clydeside. Vorig jaar proefden we al de Napier, maar ditmaal springt vooral Fortnight eruit: de eerste geturfde expressie van de Lowland-distilleerderij. De whisky is 6 tot 7 jaar gerijpt en tot 45 ppm geturfd. Het resultaat is verrassend zacht, met een aangename rook die nergens overheerst. Volgens de informatie op het festival komt hij naar Nederland voor ongeveer 35 euro per fles.

Clydeside heeft nog een primeur meegenomen: een 8 jaar oude single malt uit PX- en oloroso-vaten. Volgens de stand is dit de oudste Clydeside die tot nu toe is uitgebracht. Ondanks 55,5% ABV blijven de sherryaroma’s opvallend fris en licht, terwijl de smaak fruitig en verfijnd overkomt. Een indrukwekkende dram.

Ook Glen Moray zorgt voor een herkansing. De 15 jaar oude botteling stelde vorig jaar wat teleur, maar de Tequila Cask en Peated Rioja Cask uit de Warehouse-reeks doen dat beslist niet. Beide worden op vatsterkte geschonken en vooral de Peated Rioja komt stevig binnen. Een paar druppels water doen wonderen en brengen zoetigheid en droge eik naar voren. Precies het soort onverwachte fles waarvoor een whiskyfestival zo leuk is.

Natuurlijk kan Islay niet ontbreken. We helpen iemand op weg met een paar geturfde Schotten, waaronder Ardbeg Corryvreckan. De nieuwe Trudernish 15 jaar staat er eveneens, maar 7 muntjes is stevig wanneer er zoveel gratis of voordelig te proeven valt. Lagavulin 8 verrast juist door zijn zachtheid, met karamellige tonen en minder scherpte dan verwacht.

Bij Bruichladdich komt eerst een oude bekende in het glas: Islay Barley 2014. Nog altijd krachtig en zoet, maar we willen ook iets nieuws ontdekken. Dat wordt Bere Barley 2013, gemaakt met bere, een oude gerstsoort uit Noord-Schotland en de Schotse eilanden. De whisky heeft naast de bekende kracht en zoetheid ook licht zurige, bijna zuivelachtige trekjes. Eigenzinnig, maar juist daardoor erg lekker.

Een vriend deelt vervolgens een glas Octomore 17.2. Met 81 ppm en 59,5% verwacht je misschien geweld in het glas, maar deze Octomore laat een andere kant zien. De rijping in een portvat geeft een zachte, zoete en rijke whisky met natuurlijk flink wat rook, maar ook verrassend veel verfijning. Octomore blijft een vreemde verschijning, en juist een festival als Eindhoven is de perfecte plek om zulke flessen eens te proberen.

De reis gaat verder naar Denemarken. Bij Thy Distillery staan whisky’s die volgens ons ieder jaar interessanter worden. Importeur Hogshead Imports heeft ze naar Nederland gehaald en mede-eigenaar Jakob is voor het 2e jaar op rij zelf bij het festival aanwezig. Westerhavn, de eerste Thy-whisky met Deense turf, combineert beukenhout, gemoute gerst, nieuwe eik en lokale turf. Het resultaat is fris, rokerig zonder log te worden en maakt ook rond de stand zichtbaar indruk.

Ook Stauning heeft iets nieuws te proeven: Røg. Deze Deense whisky zonder leeftijdsaanduiding is gebotteld op 43% en gemaakt van een combinatie van gerst en rogge. In het glas is hij licht en wat graanachtig, met een vleugje munt. Aangenaam, al missen we wat van de volheid en rijkdom die oudere Stauning-bottelingen kunnen hebben.

En dan staat er ineens whisky uit Namibië voor onze neus. Ondjaba gebruikt voor het roken olifantenmest, wat spectaculairder klinkt dan het in het glas ruikt: volgens de uitleg bestaat dit voor ongeveer 90% uit plantaardig, houtachtig materiaal. Deze keer kiezen we de versie uit een Gravino-vat in plaats van de Classic van vorig jaar. De smaak? Denk aan natte tabak en oud leer. Niet bepaald alledaags, en daarmee precies zo’n dram die je niet snel vergeet.

Terug naar Schotland voor een korte stop bij Arran. Zowel de Sherry Cask als de Port Cask heeft geen leeftijdsaanduiding en komt met een stevig alcoholpercentage. De Sherry Cask, boven 55%, komt agressiever over dan we ons herinneren. De Port Cask op 50% is duidelijk zachter, maar houdt genoeg gewicht en rijke vattonen om interessant te blijven.

Ook onafhankelijke bottelaars zijn ruim vertegenwoordigd. Thomson Brothers behoort voor ons tot de leukste stops, mede door de opvallende etiketten en toegankelijke proefprijzen. Een 8 jaar oude Clynelish op 48% heeft dat herkenbare olieachtige karakter, aangevuld met een subtiel zoete toon van groene abrikoos.

Heel anders is Pride of Islay, een Bunnahabhain die 12 jaar in een Madeira-vat rijpte. Veel tannines, donkere vijg en een totaal ander profiel, maar beide drams weten te overtuigen.

Bij Hogshead proeven we daarnaast een 10 jaar oude Teaninich, gerijpt in Vin Santo-vaten. De lichte stijl van de single malt krijgt daardoor een zoete, rijke en licht medicinale kant. Wie van het uitgesproken karakter van Vin Santo houdt, heeft hier een interessante dram te pakken.

Amerikaanse whisky is minder nadrukkelijk aanwezig, maar Sagamore Rye Cask Strength verdient een stop. Op de neus vinden we geroosterde noten en ondanks 57% komt hij minder heet en pittig over dan verwacht.

Na een avond vol omwegen langs Ierland, Schotland, Denemarken, Namibië, de Verenigde Staten en Japan is duidelijk waarom Whisky Event Eindhoven zo populair blijft. Het Klokgebouw zit vol nieuwsgierige beginners en ervaren liefhebbers, terwijl het brede aanbod voortdurend uitnodigt om iets onbekends te proberen.

Gratis water, brood en de aanwezige spuugbakken zijn daarbij geen luxe: met zoveel interessante drams is verstandig proeven de enige manier om het einde van de avond te halen. Eindhoven heeft opnieuw laten zien hoe leuk een whiskyfestival kan zijn wanneer bekende namen en onverwachte ontdekkingen naast elkaar in het glas belanden.