Wie kan op zijn 31e zeggen al ruim 50 keer in Schotland
te zijn geweest?
Brand Ambassador Nathan de Bruin werd als tiener verliefd op het
land, later op de drank en heeft één grote wens: ooit emigreren.
Maar voor het zover is, heeft hij eerst nog genoeg te
doen in ons kikkerlandje. Er zijn namelijk voldoende verhalen te vertellen over
GlenDronach,
Benriach en
Glenglassaugh, waar Nathan sinds 2022 ambassadeur voor is. Zijn baan bij A Brand New
Day vindt hij dan ook geweldig. ‘Ik zit nu op mijn werk al zó dichtbij Schotland dat
dit een hele goede tweede is.’
‘Houd vast aan je droom’
Wie hem kent of weleens heeft gezien, zou bijna denken dat
er enkel geluk in Nathan schuilt, want hij lijkt altijd vrolijk. Het helpt dat
hij zich als een vis het in water voelt in de whisky-industrie en zijn droombaan
gevonden heeft. Toch heeft hij de afgelopen twee jaar hele diepe ups én
downs gekend.
Zijn moeder is namelijk in 2022 overleden. ‘Het
overlijden van mijn moeder heeft echt heel veel impact op mij gehad. Zij was de
belangrijkste persoon in mijn leven.’
Een week voor haar overlijden kreeg Nathan de baan die hij nu heeft. Iets waarvan hij blij is dat zijn moeder nog heeft meegekregen dat dit gebeurde: ‘Zij heeft altijd gewoon door gepusht van “houd vast aan je droom, want er komt uiteindelijk echt wel iets op je pad”. Dat is uiteindelijk ook gebleken.’ Aan zijn hele lichaamshouding valt af te lezen dat hij zielsveel van haar houdt en dankbaar is voor mooie herinneringen.
Samen met zijn moeder (en tweelingzus) zette Nathan zijn
eerste stappen in Schotland. Hij komt uit een welvarend gezin, was op
zijn zestiende al in half Europa, New York en op de Malediven geweest, maar
wilde per se naar Schotland. Het gezin kwam al jaren in Engeland, maar de
16-jarige Nathan wilde meer. Hij blikt terug met een grote grijns: 'Alsof er al
iets was wat me riep van, je moet hierheen komen.’
In één klap verliefd op de Schotse cultuur
Zodra hij begint te vertellen over Schotland en zijn
herinneringen, valt op dat hij meteen begint te stralen. Het is aanstekelijk: ‘Toen
ik daar de grens over ging, was het echt alsof ik de doedelzakken in mijn hoofd
hoorde spelen, zeg maar. Voor mij vielen alle puzzelstukjes samen. Het
klopte gewoon: de mensen, de cultuur, het mystieke en het ruige landschap.’
Nathan raakte enorm gefascineerd in de geschiedenis van
Schotland, de clans en nog veel meer. De interesse in whisky volgde pas later, toen hij een
lang weekend met zijn moeder op Texel was.
Mama was niet vies van een glaasje godendrank en zo belandde de toen 17-jarige Nathan samen met haar in de bar van een hotel. 'Haar favoriete whisky vergeet ik ook nooit
meer. Dat was een single cask Loch Lomond op een Barolo vat.'
Terug naar die bar op Texel, want daar flirtte een
hert met een groot gewei naar hem. Weer galmt die aanstekelijke lach door de ruimte: ‘Ik ben nog van die
generatie dat ik op mijn 16e nog alcohol mocht drinken haha.’ Dat lachen
verging hem alleen na het proeven van een slokje Dalmore. ‘Dat was natuurlijk
een vreselijke eerste ervaring.’
![Nathan als jonkie met zijn moeder aan de whisky](https://r.testifier.nl/Acbs8526SDKI/resizing_type:fit/width:1280/plain/https://s3-newsifier.ams3.digitaloceanspaces.com/whiskymonkeys.com/images/2024-07/nathan-de-bruin-en-moeder-66954f348d6b3.jpg@webp)
Nathan als jonkie met zijn moeder aan de whisky
Eerste distilleerderij bezoek
En toch was de interesse gewekt. Nathan ontdekte dat er
zoveel geschiedenis zat achter de whisky van Dalmore dat hij met eigen ogen móést
zien waar die drank vandaan kwam. Op zijn 18e stond er dan ook,
samen met mamalief, een distilleerderij bezoek aan Dalmore gepland- de eerste Schotse
distilleerderij die de ambassadeur bezocht, waarna vele zouden volgen.
Bij Dalmore keek hij zijn ogen uit: ‘Daar kwam alles zó samen.’ Vanaf dat moment wist hij zeker dat hij na zijn studie in de whiskywereld wilde werken. De man met de lach studeerde International Bachelor Communication and Media en werd in zijn studententijd personal trainer (hij sport nog altijd vijf keer per week én is rescue diver!). Toch was zijn blik altijd gericht op de toekomst: die felbegeerde baan scoren in
de whisky-industrie.
Dankzij een goed team om hem heen, kon hij na het
overlijden van zijn moeder zich vol op zijn baan richten en geniet hij daar van
alle mooie momenten. De evenementen rondom lanceringen van whisky vindt hij het
allermooist.
‘Je ontmoet zoveel verschillende type mensen, die
allemaal wel of geen affiniteit ermee (whisky, red.) hebben. Maar
uiteindelijk, als ze allemaal weggaan, weet je dat ze gewoon een leuke avond
gehad hebben.’
Glenglassaugh, GlenDronach en Benriach
Zo vond er vorig jaar een rebranding plaats van Glenglassaugh, een merk dat volgens
hem bedoeld is voor ‘de ontdekker, de
explorer die echt iets aparts zoekt’.
Ook had hij eerder een evenement voor
GlenDronach en was het voor hem drie avonden op rij feest. GlenDronach staat
ongeveer op plaats 20 van de meest verkochte whisky’s in Nederland. Het ‘is wat meer voor
de connaisseur, iemand die op zoek is naar wat luxueuzers.’
Benriach daarentegen focust zich wat meer op de algemene
drinker. Al mag je volgens Nathan de Older Age flessen niet onderschatten. Die
flessen hebben ‘zoveel karakter, zoveel complexiteit’ en worden volgens hem dan
ook onterecht geregeld over het hoofd gezien.
‘
Benriach 25 is een van mijn
topfavoriete whisky's: vier verschillende vaten, bourbon, sherry, virgin oak en
madeira vaten. Het heeft zoveel smaak.’
Het was dan ook jammer dat toen hij
onlangs een evenement had waar de 50-jarige geschonken werd hij alleen mocht
toekijken. Lachend: ‘Dat raakt mijn lippen niet.’
Naast evenementen organiseren, maakt Nathan heel wat
kilometers in de auto. Hij bezoekt elke week diverse slijters in het land om
het verhaal achter én van Glenglassaugh, GlenDronach en Benriach te vertellen,
zodat zij dit mee kunnen nemen om de godendrank in hun winkels te verkopen.
Meestal gaat dat goed, maar niet altijd...
Waar zijn de flessen whisky?
Zo was hij een keer op weg naar Zeeland om een slijter te
bezoeken, opende de kofferbak van de auto, zag de glazen, maar er ontbrak iets. De flessen whisky.
Hij schudt zijn hoofd: ‘Dan denk je echt: you’ve got one
job…Het was echt dom, maar ik zat zo vol met mijn hoofd en ik had haast..’
Hoewel Nathan aangeeft een stressgevoelig persoon te zijn en alles van te voren te willen plannen, was de oplossing snel gevonden. Hij is naar de dichtstbijzijnde slijter
gegaan waarvan hij wist dat daar deze dezelfde flessen werden verkocht: ‘Dat is dan gewoon het
verlies wat je neemt. Ik voelde me zo lullig.’
'Dan verwarmt mijn hart en dan laat ik al mijn stress en problemen achter me'
Ach, als dat het ergste is. Op fouten van Schotse historie
zul je hem waarschijnlijk niet zo snel betrappen. Want daar leeft hij voor.
Voor zijn werk hoeft hij niet veel naar Schotland, maar privé is hij er
vier a vijf keer per jaar te vinden. Hij grijpt elke kans aan. Soms is dat met
zijn vriendin, maar vaak genoeg ook alleen.
Hij zet namelijk altijd anderen op één, maar zijn moeders overlijden
heeft hem doen beseffen dat hij soms ook voor zichzelf mag kiezen. In de leegte vond hij dus ook geluk en besefte hij des te meer dat hij het meest blij wordt van Schotland. Dat voelt voor hem elke keer weer hetzelfde. ‘Zodra ik gewoon het land zie verschijnen...dan verwarmt
mijn hart en dan laat ik al mijn stress en problemen achter me. Dan ben ik
thuis.’
Wat maakt die Schotten zo bijzonder? ‘Het is de verwelkoming en de warmte. Het is allemaal delen, met elkaar, samen zijn en nooit ergernis, nooit
iets te moeilijk vinden of te ingewikkeld vinden.’
Wat brengt de toekomst?
Naar Nederland terugkeren voelt elke keer dan ook koud
aan, terwijl het hier juist vaak warmer is dan daar. Ondanks dat Nathan blij is om in Nederland zijn vriendin en huisdieren te zien, hoopt hij op een dag in Schotland te mogen
wonen, al is het maar tijdelijk.
Een andere droom die hij koestert is ooit op
een dag keeper of the quaich te worden. Dat zou hij zien als de ultieme bekroning van zijn werk en interesse in Schotland. ‘Ik heb zoveel respect voor
al die mensen.’ Bekende keeper of the quaichs in Nederland zijn onder meer
Ronald Anneveldt, Ronald Zwartepoorte,
Herman van der Meij, Hans Offringa,
Tony
van Rooijen,
Wullie Macmorland en nog meer.
Tot die tijd is het geen straf voor Nathan om vaak deze mensen
tegen te komen, want dankzij zijn baan waant hij zich elke dag al in Schotland.
Favoriete whisky: 'Single
cask GlenDronach van mijn geboortejaar.'
Aantal glaasjes whisky per week: 2
Leukste fles whisky in bezit: 'Een Dalmore fles die ik van mijn oma heb gekregen, voor ze overleed. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om het laatste beetje uit de fles te halen. Het voelt eervol om het laatste beetje te bewaren.'
Duurste whisky ooit gedronken: Een 47-jaar oude Glenglassaugh uit een Massandra wijnvat, ongeveer 10.000 euro waard.
Whiskyland om in de gaten te houden: Nederland
Whisky die je zelf had willen bedenken: Royal Brackla
Minst favoriete whisky: ‘Ik heb ooit een Oostenrijkse whisky gedronken en dat
smaakte naar gerookte ham, maar niet op de juiste manier.’
Dit artikel is voor het laatst bijgewerkt op 2 augustus 2024.